De verhaalloze periode

“Het was geen periode van doen, maar van zijn. Stapje voor stapje ontvouwde de Verhaal loze Periode zich”.

Vanaf 15-11-2015 tot 08-08-2018
Op 15-11-2015 was ik, Cocky van Dam, gestopt met de praktijk Candaluna en het reisbureau Candaluna-travel. Er waren in mijn aansluitingen allerlei verschuivingen en aanpassingen gaande. Het herpositioneren van deze aansluitingen waren in volle gang.
Omdat die bewegingen zo veel met me deed voelde ik dat ik geheel diende te stoppen met al mijn activiteiten en die beslissing viel, ook voor mij, geheel onverwachts op 15.-11-2015. Ik had geen idee hoe dit zou gaan uitpakken of hoe het zich zou gaan vormen of wat dan ook en deelde toen mede; "we zullen zien".

Vanaf dat moment ben ik vol-ledig in de overgaven van de leegte, het verhaal loze en stilte gegaan. Ik keerde geheel naar binnen toe. Na allerlei ups en downs, gaven de leegte, het verhaal loze en de stilte mij een heel aangenaam gevoel. De stilte die ik in de leegte ervaarde was zo prettig dat het me veel moeite kostte om vanuit deze verhaal loze periode naar buiten toe te bewegen. De leegte voelde zo comfortabel aan, dat ik dit niet meer wilde opvullen met verhalen. Ik kwam thuis in mezelf. Pas na een reis in 2017, kwam er meer en meer beweging in mij. Een eitje was bevrucht. 

Het eitje dat was bevrucht monde uit tot een verhuizing. Het huis wat op mijn pad kwam, werd een huis met mogelijkheden. Deze nieuwe woonplek is uitermate geschikt voor allerlei doeleinde.

Deze nieuwe plek ontwaakt/opent in mij allerlei ruimtes die diep verborgen -, maar ook aan de oppervlakte liggen. Het raakte o.a. ‘Dienstbaar zijn aan’ aan in mij, maar tegelijkertijd ook de weerstand die er nog opzat. Vele levens en ook in dit leven was ik jarenlang dag in dag uit dienstbaar geweest voor het grote geheel. Voor het grote geheel dienstbaar zijn zit zo diep in mijn wezen verankerd dat ik aan mezelf voorbijging en niet goed wist of ik ook ‘nee’ kon zeggen. De weerstand in mij was dus enorm toen dit werd aangeraakt, ondanks dat ik wist dat ik klaar was met sporen trekken. De weerstand/angst kwam omhoog. 

Ik stemde mij af op de leegte en die diepe stilte die ik in de afgelopen periode zo intens ervaren had. Ik voelde de liefde volle stroming van de leegte sterk door heel mijn hele lichaam stromen. Vanuit die afstemming ging ik terug naar de angst die ik voelde op de aanraking van dienstbaarheid. Oude gevoelens van “voldoen aan”, “controle hebben over”, “macht” of situaties die te maken hadden met verplichtingen kwamen langs en loste op in die leegte. Het kreeg geen vat op mij, het haakte/kleefde niet meer aan mij.

De verhaal loze periode heeft mij letterlijk los geweekt van het oude. Het oude in mij heeft het nieuwe ontmoet en het nieuwe zal voortgaan. Wel met de wijsheid van het oude, maar in een nieuwe behuizing.  

Ik weet nog voordat ik me terug ging trekken uit het werk, dat ik me aangetrokken voelde naar de “vrije energie” en dat deze zich op een bepaalde manier wilde ontvouwen. Ik wist toen nog niet hoe, maar de leegte -, verhaal loze - en stilte periode hebben bij diep naar mijn centrum gebracht. Het was geen periode van doen, maar van zijn. Stapje voor stapje (like Stepping Stones) ontvouwde de Verhaal loze periode zich in mij. Niet in één keer van hiernaar daar, maar in het hier en in het nu, stap voor stap. Van binnenuit heb ik subtiel de natuurlijke beweging gevoeld die sterker en sterker werd en zich uiteindelijk heeft vertaald naar een 3D vorm, een nieuwe behuizing. Het Hoe werd gevormd naar Verhuizen. Het verhuizen heeft weer een volgende beweging op gang gebracht. Het nieuwe huis werd een huis met mogelijkheden en toen werd het centrum geboren en geopend.Deze plek is niet alleen waar ik iets voel om aan toe te voegen aan het grote geheel, maar waar ook waar andere Iets toevoegen EN zich Welkom voelen om zijn of haar kwaliteiten te delen met anderen.

De naam die ik voelde op borrelen om aan deze plek te koppelen werd geboren “Centrum Nautilus”.